Je kent ze waarschijnlijk wel, die technieken waarbij je jezelf moet beschermen tegen de negatieve energie van mensen of plekken om je heen.
Misschien heb je zelf ook wel eens geprobeerd om rozen om je heen te visualiseren, of een ondoordringbare stolp van gouden licht. Alles om die ‘rommel’ van buitenaf maar tegen te houden.
Soms werkt het even, soms totaal niet, maar het geeft je in elk geval het gevoel dat je íéts kunt doen tegen die negativiteit waar je anders zo weerloos tegen lijkt te zijn.
Mijn eigen pad begon exact zo.
Toen ik achttien was, ontmoette ik een helderziende vrouw die mijn eerste spirituele leraar werd. Een van de eerste dingen die ze me leerde, was hoe ik mezelf kon beschermen tegen alles wat ik van anderen oppikte.
En dat was nodig ook. Ik liep namelijk rond als een menselijke bliksemafleider voor de stress van mijn ouders, de boosheid van pubers op school, de frustratie van leraren en de onzekerheid van de meisjes om me heen.
Niks was van mij, natuurlijk, het lag allemaal aan de anderen. Dus plaatste ik braaf mijn visuele rozen, trok cirkels en dacht: “In mijn veilige bubbel is alles goed.” Ik stuurde alles wat vervelend voelde direct weer ’terug naar de afzender’.
Hopelijk lees je wat sarcasme tussen de regels door. Want pas (veel) later ontdekte ik dat de waarheid iets genuanceerder ligt.
Als je een negatief gevoel oppikt van een plek of persoon, lijkt het alsof dat alleen door die externe factor komt. Je geeft hen de schuld en — heerlijk! — het ligt dus niet aan jou. Ik gaf mijn ouders de schuld, de school, de vriendinnetjes die me afwezen… Het lag allemaal buiten mij. Dat betekende ook dat ik zelf lekker niks hoefde te veranderen.
Pas rond mijn dertigste leerde ik dat er ook een hele andere manier is om hiernaar te kijken: Ruimte maken.
Dat wil zeggen: als een ander iets in mij triggert, dan is het weliswaar die ander die de knop indrukt, maar het is mijn gevoel dat omhoog komt. Ik voel het in mijn eigen lijf. En de grote ontdekking was dit:
Je hoeft het gevoel niet te veranderen, te ‘fixen’ of weg te duwen. Je hoeft er alleen maar naar te kijken. Zodra je stopt met vechten tegen wat je voelt, verliest het gevoel zijn grip op je.
Lees dat nog maar een keer.
Je maakt simpelweg ruimte voor wat er is, zonder dat je er een oordeel over hebt of het direct moet oplossen. Dat is het moment waarop je merkt dat je niet meer ‘leeggezogen’ wordt, simpelweg omdat er niets meer is dat weerstand biedt.
Dat klinkt misschien simpel, maar de waarheid is dat we zo geconditioneerd zijn om dingen te willen fiksen en oplossen, dat gewoon ruimte maken en niets doen een van de moeilijkste dingen is.
Daarom helpt het in eerste instantie enorm als je dat samen doet met een leraar en met een groepje gelijkgestemden.
Ik leer je hoe je stopt met beschermen en hoe je die innerlijke ruimte creëert waardoor negativiteit simpelweg door je heen stroomt in plaats van aan je blijft plakken.
Meer weten? Meld je dan aan voor een van onze trainingen: www.robin-stevens.nl
