Het geluid van de eerste vogeltjes omringt me als ik ’s morgens vroeg een nestje voor mezelf maak op de tuinbank.
Ik wurm mezelf in kleermakerszit. Leg een kussen onder mijn linkernie. Dan onder mijn rechter. Trek een dekentje over me heen en voel hoe het gewicht ervan me iets laat ontspannen. Ik schik mezelf nog een keer.
En dan, langzaam, breng ik mijn aandacht naar binnen.
Het is druk in mijn hoofd de afgelopen tijd. Dat merk ik ook nu weer. De gedachten staan al klaar. Ze buitelen over elkaar heen, dringen zich naar voren, willen allemaal als eerste aan de beurt zijn. Dít moet ik niet vergeten. Dát moet ik nog oplossen. En wat was ook alweer dat ene ding van gisteren?
Ik kijk er glimlachend en zacht naar. ‘Wat maak je je ook altijd druk over van alles’ denk ik, als een lieve moeder die haar zoon liefkozend een aai over zijn bol geeft en hem geruststelt. ‘Je mag best allemaal gedachtes hebben.’ ‘Geeft niets’. zegt een zachte innerlijke stem.
In de toestemming die ik mezelf geef zit iets ontspannends. Iets geruststellends. De geruststelling dat niets hoeft te veranderen en dat in dit moment alles gewoon goed is zoals het is.
In de toestemming ligt een innerlijke ruimte besloten. Een ruimte waarin alles wat zo druk om aandacht vocht, eventjes kan ontspannen. Dat ontspannen voelt als een ballon die leegloopt, terwijl die vlak daarvoor nog bijna op knappen stond.
Ik zucht.
Ik adem diep in en uit.
Een traan rolt over m’n wangen.
Oh ja. Ik was het bijna vergeten. Wat de omstandigheden van je leven ook zijn, binnen in je is altijd een plek waar alles goed is zoals het is en waar helemaal niets hoeft te veranderen. Daar hoef je niemand te worden. Daar hoef je nergens naar toe. Daar mag je gewoon zijn.
Ik blijf nog even zitten. De vogeltjes zingen nu wat luider. De dag begint voorzichtig. Ik voel me gedragen door iets wat ik niet goed kan uitleggen maar dat ik wel heel goed herken.
Die stille, stabiele plek onder alles. Die er was voordat de dag begon. Die er nog is als de dag voorbij is. Die plek gaat nooit ergens naartoe. Je bent hem alleen soms even vergeten.
Wil je dit ook eens ervaren en vind je het fijn als ik je (nog eens) door de oefening heen leidt? Hier vind je een video waarin ik je stap voor stap meeneem.
