In de ontbijtzaal klinkt geroezemoes, terwijl buiten de stromende regen tegen het raam tikt. Deelnemers staren happend in een krakend croissantje voor zich uit en drinken van hun thee terwijl ze ondertussen kauwen op iets diepers…. zichzelf.
We zijn in Nederland voor het geven van de zevendaagse NLP, op onze vertrouwde plek in het Veluwse bos. Ondanks dat ik deze week al tientallen keren gegeven heb, blijft het een bijzondere ervaring die me iedere keer weer raakt, om wat het met mensen doet.
Het is ook niet niks: Een week lang uit je vertrouwde omgeving, niet druk met alles waar je normaal gesproken druk mee bent, maar even echt tijd voor je jezelf. Tijd om je leven van een afstandje te bekijken en onder onze begeleiding eens goed in de spiegel te kijken.
Wat gaat er goed? En wat gaat er niet goed? Waar wil ik mee door blijven gaan? En welke patronen wil ik voor eens en voor altijd doorbreken. De verhalen van deelnemers zijn heel verschillend.
Mensen die niet lekker in hun vel zitten, die vastzitten in oude patronen, die beter willen leren communiceren, die een grote verandering willen maken in hun werk óf in hun relatie. Mensen die hun gezondheid willen veranderen, of hun relatie willen verbeteren.
Omdat de doelen die mensen hebben zo verschillend zijn, is het een bonte groep. Mannen en vrouwen, tussen de 27 en 64, ondernemers, mensen met een ‘gewone’ baan, avonturiers, mensen met hoge functies in het bedrijfsleven, een directeur, een advocaat, een arts, kortom, hele gewone mensen zoals jij en ik.
Het maakt schijnbaar niet uit wie je bent, hoe oud je bent, of wat je doet, want ondanks dat deze mensen soms heel verschillend zijn, hebben ze een gemeenschappelijk doel:
In de spiegel van hun eigen geest kijken en onderzoeken hoe het komt dat ze denken wat ze denken en doen wat ze doen. Hoe zijn ze eigenlijk gekomen op het punt waar ze nu zijn?
En willen ze hier nog wil mee doorgaan?
Het vraagt moed om voor zoiets te kiezen. Niet alleen maar is het een investering in geld die voor sommigen hoog is, maar ook is het een investering in tijd. In jezelf.
Alleen daarvoor kiezen zorgt soms al voor een verandering. Het feit dat deze mensen hier nu bij elkaar zitten en samen werken aan dat gemeenschappelijk doel creeert een soort instant gevoel van saamhorigheid.
Een gevoel van niet alleen zijn, voor jezelf durven kiezen, in de spiegel durven kijken en de eerste stap durven nemen richting een ander leven.
Het is pas de derde dag, maar als ik zie wat er nu al in beweging is gekomen, dan belooft het nog een hele mooie week te worden.
Tot zover deze update uit het Garderens bos.
We spreken elkaar snel.
