Mijn beste vriend maakt elke zaterdag gehaktballen.
Zijn zoontjes helpen mee. De oudste is vijf en de jongste twee.
Samen met pappa een middag in de keuken om ballen te draaien voor het hele gezin.
Hij vertelt dit terwijl we bier drinken en boerenkool eten bij hem thuis.
Als alles op slot zit, ga je kleine dingen meer waarderen.
‘In deze tijd zit geluk verstopt in gehaktballen en stamppot.’
In deze tijd zit geluk verstopt in gehaktballen en stamppot.
Bruin gebraden stukjes bio-industrie boordevol geluk en liefde.
Als de kleine kokkies naar bed zijn praten we over housefeesten, kroegentochten en wereldreizen.
We draaien liedjes van vroeger en proberen tevergeefs of we nog net zoveel kunnen drinken als toen.
In onze fantasie is het 2001 en staan we weer op de Love Parade in Berlijn, met 1 miljoen mensen het leven te vieren.
We dansen om de tafel heen en de plafonniere verandert in een stroboscoop.
‘We schreeuwen mee met Forever Young en geloven elk woord dat we zingen.’
We schreeuwen mee met Forever Young en geloven elk woord dat we zingen.
Als de muziek stopt zijn we weer terug in de huiskamer bij de lege borden.
Boven liggen de jongens te dromen over wie de lekkerste gehaktballen kan draaien.
Tegen de tijd dat ze zo oud zijn als wij hebben gehaktballen de smaak van vroeger.
Ze smaken naar middagen met pappa in de keuken en naar saamhorigheid aan tafel.
Ze smaken naar uitverkochte festivals, volgepakte kroegen en vliegreizen naar verre landen.
Ze smaken naar momenten van liefde en geluk in een tijd dat alles anders was.
