Tijdens mijn NLP-opleidingen is er één oefening die steevast wordt genoemd als de meest waardevolle van de hele week.
En eerlijk gezegd schaam ik me daar soms een beetje voor.
Want het is ondanks zijn kracht echt een ongelooflijk simpele oefening.
Ik kan hem je in een paar minuten leren.
Zelf doe ik deze oefening soms wel tien keer op een dag.
Tenminste, dat is de bedoeling.
Maar als het druk is, vergeet ik hem nog weleens.
Zoals de afgelopen tijd, waarin ik vooral verhuisdozen uitpak, meubels regel en mijn werkende leven in Spanje opnieuw probeer op te bouwen.
Dan schiet het er zomaar bij in.
Tot ik hem ineens weer doe.
En alles verandert.
Ik voel me rustiger. Helderder. Meer mezelf.
En telkens weer ben ik verbaasd over hoe krachtig zoiets kleins kan zijn.
Dan snap ik die deelnemers wel, die zeggen: dit was de oefening van de week. (Al kan het ook iets te maken hebben met het feit dat ik ze er subtiel een keer of tien per dag aan herinner.)
Goed.
Je bent nu waarschijnlijk wel benieuwd welke oefening dit is.
En als je al zo’n zevendaagse hebt gevolgd, dan weet je het allang.
En denk je nu waarschijnlijk: shit. Die moet ik weer vaker doen.
Dan heb ik goed nieuws.
Ik heb een korte video opgenomen waarin ik deze oefening live met je doe, hier vanuit onze tuin in Spanje.
Ik ga hem je cadeau geven.
Maar…
Alleen kijken is niet genoeg.
Niet even tussendoor doen terwijl je nog vierenzeventig andere dingen aan het doen bent.
Ga er echt even voor zitten.
Laat alle andere dingen voor wat ze zijn.
Gun jezelf een paar minuten om te landen.
En als je ’m voelt? Doe ’m vandaag nog een paar keer.
En morgen weer.
Beloofd?
Mooi.
