U bent hier: Home NLP Nieuws Stilte in de stad

Stilte in de stad

 

Al zolang als ik mij kan herinneren, ben ik gevoelig voor emoties van andere mensen om mij heen. Als iemand zich slecht voelt, dan pik ik dat direct op en voel ik het alsof het mijn eigen gevoel is. Vroeger raakte ik daar zelfs van in de war, omdat ik niet wist dat het gevoel eigenlijk niet bij mij thuis hoorde. Inmiddels heb ik, vooral door NLP en meditatie training geleerd om daar goed mee om te gaan. Afgelopen weekend was ik samen met een vriendin op bezoek bij een goede vriend in Berlijn. Zij was nog nooit in Berlijn geweest, dus hebben we als heuse toeristen alle attracties afgelopen. Zo’n grote stad, met zoveel mensen en net zoveel emoties.  Na een aantal uren door de stad te hebben gelopen was ik moe van al die emoties en indrukken. Maar toen, vlak voor de Brandenburgertoren was daar opeens een stilte ruimte.  Een ruimte die bedoelt is om eventjes tot rust te komen, even te mediteren of gewoon even te zitten; in stilte.

Vooral omdat ik de vriendin waarmee ik was heb leren kennen tijdens een stilte retraite leek het ons leuk om daar eens eventjes te gaan zitten en te mediteren. Het was een gekke gewaarwording om midden in de stad zo’n ruimte binnen te gaan waar het, zoals de naam al doet vermoeden, heel erg stil was. Eerst zaten we daar met z’n tweetjes, maar als snel kwamen mijn vriend uit Berlijn, met zijn vriendin en hun zoontje van 2,5 ook binnen. Ook zijn zoontje pikte meteen de stilte op en daar zaten we dan, met z’n vijven midden in Berlijn in een stille meditatie. Eventjes voelde ik nog allerlei emoties langs komen van alle mensen uit de stad maar langzaam aan werd ik weer helemaal mezelf. De meditatie die ik vaak doe is simpel, ik ga in gedachten door mijn hele lijf heen en probeer dat heel bewust te voelen. Langzaam kom je dan tot rust en als vanzelf glijden emoties die je hebt opgepikt weer van je af.

Na een minuut of 10 wandelden we de ruimte weer uit en ik voelde me verfrist. In plaats van de vermoeidheid van de stad was het nu meer alsof ik een soort boswandeling had gemaakt en vol frisse energie weer verder kon. Zo makkelijk is het dus, om af en toe eventjes 10 minuten te gaan zitten, zonder iets te doen maar gewoon even uit te rusten.  Na 10 minuten ben je weer in balans, ben je weer rustiger en kan je weer verder met wat je aan het doen was. Misschien kan je voor jezelf eens kijken of je 10 minuten kan inbouwen op een dag, gewoon om even te zitten en adem te halen. Verder niets, gewoon even “zijn”.